علت عدم توجه به نماز و عقاید دینی؟

جواب: در آموزش مسایل دینی و درسی یک سوی آن اولیا، یعنی نخستین آموزگارانِ فرزندان در خانه هستند و در سوی دیگر مربیان، یعنی آموزگارانِ دانش آموزان در مدرسه قرار دارند. اولیا و مربیان، همواره در تکوین تعلیم و تربیت فرزندان در تعامل هستند؛ بدین صورت که حاصل تربیت فرزندان در خانواده ها، به عنوان پیش نیاز و خمیرمایه شروع کار معلمان در مدارس است و حاصل کار مربیان در مدارس، تربیت عضوی مفید و آشنا به وظایف برای نهاد خانواده و اجتماع است. این تعامل و داد و ستد خانه و مدرسه یا اولیا و مربیان، تعاملی پیوسته و همیشگی است و محصول آن، تربیت نسلی پویا، با نشاط، دانش پژوه و با کفایت است.

بنابراین رعایت موارد زیر توصیه می شود.

1-     الگو دهی

2-     جلب توجه کردن فکر کودک به طور غیر مستقیم بر پدیده های خلقت و اتفاقات در این زمینه.

3-     آموزش تشکر کردن(مثلا نماز وسیله ی تشکر از خداوند بر نعمت های اوست)

4-     توجه و داشتن هم سالان(كودكان تأثيرپذيري فراواني از همسالان دارند. بنابراين سعي كنيد كه به طور غير مستقيم ميان او و همسالاني كه فريضه نماز اهميت مي دهند انس و الفت و دوستي ايجاد كنيد)

5-     فضاسازی معنوی

6-     بالا بردن شناخت و سطح آگاهي فرزند نسبت به مسایل دینی و اعتقادی .

7-     پاسخ به کنجکاوی‌های کودک

8-     بیان و توصیف رحمت خداوند در قبال کسانی که به وظایف شرعی عمل می کنند نه اینکه عذاب هایی که کسی این کار و انجام ندهد خدا به او می دهد. 

9-     جلوگيري از نفوذ و تأثير افکار منفی در این زمینه در فامیل

10- آموزش مستقیم بعد رفتار عملی فرزند.

11- سعى کنید بـا خانواده ها و افراد فامیل که متدین هستند ارتباط و رفت و آمد داشته باشند، زیرا فرزندان آن ها بـر افکار و اعمال کودک شما  اثر مثبت و سازنده می گذارد.

12- حضور در مجامع و محافل نماز

13- سرکوفت نزنید او را با دیگران که نماز نمی خوانند مقایسه نکنید.

14- کم کردن رفت و آمد با فامیل هایی که نسبت به دین و مسایل نماز بی تفاوت هستند.

15- زیبا سازی نماز

16- سعي كنيد با رفق و مدارا و خويي و محبت، فطرت انساني فرزند خود را تقويت كنيد.

17- اگر توانایی و عدم آگاهی و عدم رغبت در فرزندتان هست و احساس مي كنيد بايد فعلا با تشويق، اين لذت را به طور سطحي در او ايجاد كنيد تا بعدا و به تدريج عميق شود.