آيين نامه توسعه مشاركت هاي مردمي به شيوه مديريت هيات امنايي در مدارس

مصوبه هفتصد وهشتاد وهشتمین جلسه شورای عالي آموزش و پرورش مورخ 1/2/1388

تاريخچه

موضوع مشارکت مردم در اداره مدارس از منظر تئوری از اواسط دهه 60 مطرح بوده است. در سالهای پر تب و تاب اول انقلاب تصور می شد که عدالت آموزشی تنها در قالب دولتی  بودن مدارس تحقق می یابد، به همین دلیل معدود مدارس ملی، دولتی شدند اما این تصوربه زودی رنگ باخت و مجلس در سال 67 با تصویب قانون تاسیس مدارس غیر انتفاعی خواهان  مشارکت مالی مردم در امر آموزش شد. با این حال مدارس غیر انتفاعی پس از  گذشت بیش از 20 سال، تنها حدود 7 درصد دانش آموزان را پوشش می دهند. قانون شوراهای آموزش و پرورش  در سال 72 هم نتوانست گره مشارکت مردم را باز کند. تجربه مدارس نمونه مردمی در دهه 70 هم به دلیل اختلاف بر سر تعریف عدالت آموزشی تداوم نیافت. تلاش هایی که در سال 80 و 81 برای توسعه مشارکت های مردمی در قالب ماده 88 قانون بودجه صورت گرفت هم در کادر منازعات سیاسی قرار گرفت و ناکام ماند. تعداد مدارس هیات امنایی در زمان تحویل وزارتخانه به آقای فرشیدی بیش از 1500 واحد بود. در سال 85 اکثر این مدارس دوباره به مدیریت دولتی باز گشتند و با گذشت 5 سال هنوز تعداد آنها به رقم سال 83 بر نگشته است. بر عکس فرشیدی،  علی احمدی در دوره کوتاه وزارت خود با جدیت موضوع واگذاری مدارس به تعاونی های فرهنگیان را پیگیری می کردو با آمدن حاجی بابایی موضوع واگذاری مدارس و تشکیل مدارس هیات امنایی از اولویت خارج شد و این نشان از دخالت نظرات سیاسی و سلیقه های وزیران آموزش و پرورش و نبود یک سیاست راهبردی دارد.

 

 

 

ادامه نوشته

چگونگي علاقه مند سازی حسن به کارهای گروهی

چکیده

        اینجانب بهروز خویشی آموزگار پایه ی چهارم ایتدایی با 10 سال سابقه ی کاری و 5 سال سابقه ی تدریس در این پایه، امسال نیز در مدرسه ی ابتدایی شهید رجائی، شهرستان مراغه در همین پایه مشغول به تدریس می باشم.

        از ابتدای سال تحصیلی جهت بهره مندی از مزیت های، روش های همیاری و افزایش     علاقه مندی دانش آموزان به درس، دانش آموزان را که 27 نفر بودند. در گروههای 3و4 نفره تقسیم بندی کردم. حین تدریس متوجه شدم که یکی از شاگردانم بنام«حسن نوزاد» از انجام دادن فعالیت های گروهی سرباز می زند. و این موضوع علاوه بر ایجاد اختلال در کلاس موجب پذیرفته نشدن حسن از طرف همکلاسی هایش و در نتیجه پرخاشگری او می شد. بنابراین تصمیم گرفتم تا رفتار حسن را در فعالیت های گروهی بهبود بخشم. شروع به جمع آوری اطلاعات از طریق: مشاهده، مصاحبه، پرسش نامه و مطالعه ی کتاب کردم؛ سپس راه حل هایی برای مشکل وی در نظر گرفتم، مانند:1. تشویق فردی و گروهی  2. تعیین مسؤلیت فردی برای هر یک از اعضای گروه و ... .

        راه حل ها را اجرا کردم و بر آن ها نظارت کردم و نتیجه را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دادم. نتیجه ی این پژوهش عملی، تبدیل حسن از یک فرد ناسازگار در گروه به دانش آموزی فعّال و علاقه مند به کار گروهی است.

 

ادامه نوشته

چگونگی ایجاد نظم و انضباط در مدرسه

چکیده

        اینجانب بهروز خویشی معاون آموزشی دبستان شهید رجایی  2 با 11 سال سابقه ی کاری ، امسال برای دومین سال در پست معاونت مدرسه مشغول خدمت می باشم.

        با توجه به اینکه بنده دو سال قبل از این به عنوان آموزگار در این مدرسه مشغول خدمت بودم، برخی از مسائل مدرسه، از جمله ورود و خروج معلمان، دانش آموزان، اولیا، اجرای برنامه ها و مراسم ها و... ، مشاهده کردم و گاهی اوقات دیدن این بی نظمی ها، ذهنم را به خود مشغول      می کرد و این حرکات و عملکرد بچه ها برایم ایجاد سؤال می کرد. که چرا شاگردان به مقررات مدرسه بی اعتنا و یا از آن بی اطلاع هستند و چرا به راحتی بعضی از مقررات را نقض                  می کنند؟چرا بچه ها نمی توانند با دیگران به راحتی ارتباط برقرار کنند و چرا مشکلات شان را با دعوا و مرافعه حل می کنند؟ و دیگر چرا ها ... که باید ریشه مسائل را شناسایی و در صدد برطرف کردن آنها بر می آمدم.

      تا اینکه امسال به عنوان معاون مدرسه انتخاب گردیدم و بر آن شدم تا افکار خود را برای ایجاد نظم در مدرسه عملی سازم. برای این کار لازم بود در مورد دانش آموزان بی نظم با          معلمان شان و خانواده ی آن ها صحبت کنم، کتابهایی مطالعه و برخی سایت ها را بررسی کرده   و پرسش نامه هایی برای اطلاعات بیشتر طراحی کنم و نظر خود دانش آموزان را نیز جویا شوم. بعد از انجام اقدامات بالا، راه حل هایی یافته و اجرا کردم و نتایج بدست آمده را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دادم و نتیجه ی این پژوهش عملی تبدیل دبستان شهید رجایی 2 به مدرسه ی با نظم گردید.

کلید واژه ها:

             نظم، بی نظمی و ناظم.

ادامه نوشته