ü     تمایل به مرکز توجه بودن.

ü     عدم اطمینان به دانسته های افراد گروه.

ü     ترس از اینکه ممکن است. مطلب را به صورت گروهی خوب یاد نگیرد.

ü   تمایل به برتر بودن نسبت به سایر همکلاسی هایش در صورتی که در فعّالیت های گروهی، همه ی افراد گروه باهم مورد تشویق قرار می گیرند.

ü   اهمیت دادن به امتياز بالا: در فعّالیت های گروهی امتياز همه ی اعضای گروه در امتيازهاي سایر افراد تاثیر گذار بود و در برخی روشهای تدریس معدل نمرات افراد گروه سبب تشویق افراد می شد. دانش آموزان برای اینکه نمره ی افرادی که نسبت به او ضعیف هستند. در نمره ی او تاثیر نگذارد تمایل کمتری به تشکیل گروه از خود نشان می داد.

دانش آموزان با توجه به ویژگی های شخصیتی مخصوص کودکان11-10 ساله تمایل زیادی  به استقلال داشت و می خواست فعّالیت های درسی را به صورت مستقل انجام دهد.